ในที่สุดก็บอกได้ซะที

               เมื่อไม่นานมานี้อาจจะมีบางคนสังเกตุเห็นข้อความนี้บน FB เรา มันเกิดจากความอัดอั้นจนจะไม่ไหวแล้ว ทุกวันต้องทำตัวเป็นผู้ชายทั้ง ๆ ที่มันไม่ใช่เรา -*- บางคนอาจสงสัย อ้าว ก็เห็นเป็นผู้ชายมาแต่ไหนแต่ไรแล้วมันไมเกิดจะมาแต๋วแตกเอาตอนจะ 40 อยู่รอมร่อนี่หล่ะ

                เมื่อก่อนก็คิดว่าตัวเองเป็นผู้ชายธรรมดาอยู่ ตั้งแต่เรียนก็จีบผู้หญิงมาเยอะเหมือนกัน ทั้งที่ได้ควงกันทั้งที่แอ๊บเค้าเป็นแฟน (แต่เจ้าตัวไม่ค่อยเต็มใจ) ทั้งที่เกือบได้แต่ง (น้อง ๆ คงจำโอ๋ได้ที่พี่เคยพาไปรวมญาติด้วย) ก็มีทั้งบอกเลิกเค้าแล้วก็เค้าบอกเลิก แต่มีอยู่คนนึงเป็นน้องสาวของน้องรหัสเค้าบอกว่าเราว่า พี่ขาดสิ่งที่ผู้ชายควรจะมีแต่พี่ไม่มี คือนิสัยเรามันดันเหมือนผู้หญิง ทั้งที่เราไม่รู้ตัว แต่หลังจากเลิกกันก็ยังจีบผู้หญิงอยู่อีกหลายคนแต่ก็ไม่เคยมีความสุขเลยด้วยความรู้สึกที่มัน “ไม่ใช่” ตัวเรา หลังจากนั้นก็ว่างเว้นไปนานไม่ได้สนใจใคร (เรื่องของท๊อปขอผ่านไปละกันเพราะไม่เกี่ยวกับการตัดสินใจครั้งนี้)

จริง ๆ แกมันแต๋วตัวแต่เด็กแล้วทำเป็นซึนเดเระ  (=_=’)

                บางคนอาจจะไม่รู้ว่ามันคืออะไรไอ้ “ซึนเดเระ” เนี่ย มันมาจากภาษาญี่ปุ่น ความหมายประมาณว่า ปากอย่างใจอย่างอ่ะ ก็จริง ๆ ไปดูรูปสมันเด็กแล้วมันก็เหมือนเด็กผู้หญิงชัดๆเลย ประมาณ 10 กว่าขวบก็ชอบดูเสื้อผ้าแฟชั่นผู้หญิง ชอบอะไร ๆ ที่มันหวาน ๆ น่ารัก ๆ แต่บางทีอยู่กะเพื่อน พ่อแม่ก็แอ๊บไว้ไม่สนใจ แต่บางทีแม่ก็ซื้อมาให้เราเองเลย (น่าน ส่งเสริมอีก)  อ้าว เขียนไปเขียนมายังไม่เข้าปัจจุบันเลยว่ามันเกิดไรขึ้น เดี๋ยวจะยาวจนเอาไปลงบล๊อค Dek-D ซะนี่ ตอนหน้าเข้าเรื่องเลยดีกว่า = =

อยากสวยงาม (o^-^o)

                ตั้งแต่นานมาแล้ว จำไม่ได้อายุเท่าไหร่มีแอบซื้อเสื้อผ้าผู้หญิงบ้างเครื่องสำอางบ้างมาใช้ จนวันนึงเข้าเวปไปเจอกลุ่มคนชอบแต่ง ญ เหมือนกันก็เลยนัดกันไปแต่ง ปรากฏว่าออกมาสวยมากจนหลงตัวเอง เลยพยายามให้สวยขึ้นเรื่อย ๆ หายามากินบ้าง ฉีดยาบ้าง นี่ก็ไม่ต่ำกว่า 4 ปีแล้วที่เทคยาค่อนข้างต่อเนื่อง ไม่นับที่กิน ๆ หยุด ๆ ทีนี้ยิ่งเตลิดเลยเป็นสาเหตุให้ต้องต้องซื้อเสื้อในมาใส่เพราะหน้าอกเริ่มออก เป็นแบบสปอตบราหน่ะ เพราะใส่แล้วจะไม่ค่อยเห็นหน้าอก ปัจจุบันก็เต็ม เอ คัพ แล้ว ไซด์ 38 -O- ถ้าจะถามว่าเพราะยานี่หรือเปล่าที่ทำให้เป็นกระเทย ตอบได้เลยว่าไม่ใช่ แต่เพราะเป็นกระเทยต่างหากถึงไปหายามาใช้ ไม่รู้มีใครสังเกตุหรือเปล่า ตอนที่ไปเที่ยวแพคราวก่อนอ่ะ ตอนลงน้ำเสื้อเปียกอ่ะ พี่พยายามตีโป่งไม่ให้ใครเห็นหน้าอก  -_-

ความรู้สึกที่ไม่เคยมีมาก่อน

                 ความรู้สึกว่ามันใช่ แม้จะคบกับผู้หญิงมาเป็นโหลยังไม่เคยมีความรู้สึกนี้มาก่อน  ตอนแรก ๆ ที่เจอกันก็ไม่ได้อะไรมากก็น้องคนนึงคุยกันกินข้าวกันธรรมดา (อายุห่างกันรอบกว่า ๆ ) น้องคนนี้เคยคุยกันทาง msn แล้วก็รู้จักกันมากว่า 7 ปีแล้ว พึ่งจะมีโอกาสเจอกันบ่อย ๆ เมื่อปีครึ่งนี่เอง  แรก ๆ ที่คุยกันตัวเป็น ๆ ก็รู้สึกได้เลยว่าเค้าเป็นเด็กมีปัญหามาก ๆ ผอมหน้าตอบก็สงสารเค้าคุยบ้าง ปลอบบ้าง แนะนำบ้าง แต่ที่สำคัญดื้อสุด ๆ -*- ช่วงนั้นน้องเค้าใกล้จบ ม.จุฬา รัฐศาสตร์ ป.ตรี ซักพักน้องเค้าก็ดีขึ้นจนหลัง ๆ นี่กลายเป็นว่าน้องเค้าคอยดูแลเอาใจใส่พี่อย่างมากมาย ไม่ว่าจะเศร้า เหงา เซ็ง ก็ได้น้องเค้านี่แหล่ะที่คอยช่วยเหลือ จนพี่หลงรักน้องเข้าแบบเต็ม ๆ อย่างที่ไม่เคยรักใครมาก่อน (ห๊ะ นี่ตรูรักผู้ชายหมดใจเลยหรือเนี่ย)  ช่วงนั้นก็แอบมาหาน้องเค้าตอนหลังเลิกงานแล้วก็วันหยุดแล้วก็มีดูๆ คอนโดไว้เหมือนกันเพราะรู้ว่าพ่อกับแม่ไม่มีวันยอมให้พาเข้าบ้านแน่

เป็นกระเทยแต่ไม่แสดงออก

                ด้วยหน้าตาและนามสกุลพ่อมันค้ำคออยู่ ทำให้ไม่สามารถแสดงออกอะไรได้ออกจากบ้านก็แต่งธรรมดา พยายามเก็บหน้าอกบ้าง ทำตัวปกติบ้างก็ไม่มีปัญอะไรแต่มันก็เก็บกดจนบางทีก็มีหลุด ๆ ออกมาทาง FB บ้าง  แล้วก็เช้งเม้งคราวที่แล้วนั่นก็เครียสจนเป็นไข้มา 2 รอบเลย ไม่ได้ไปไหว้ก๋งกับยายเลย แต่สุดท้ายก็เป็นสาวใจแตกหนีตามผู้ชาย ;P

มาม่าไม่อร่อย -*-

                จริง ๆ กำลังหาจังหว่ะแล้วก็ไม่รู้ว่าจะบอกกับพ่อ แม่ ยังไงดี เพราะรักท่านทั้ง 2 มากไม่อยากให้เสียใจที่กลุ้มก็เรื่องนี้แหล่ะนะ แล้วก็พอดีเมื่อวันก่อน  15 เม.ย.น้องกับแม่ทำความสะอาดบ้านก็อยากจะทำให้ห้องพี่ด้วย พี่ก็เปลี่ยนผ้าปูที่นอนแล้วก็แอบขนพูจังกะแบร์คุงไปคอนโด แต่พอตอนกลางคืนกลับบ้านมาเท่านั้นหล่ะ เสื้อผ้า เครื่องสำอาง เกลื่อนเต็มที่นอนเลย ต้องเก็บของตั้งนานกว่าจะปูที่นอน ๆ ได้ (แม่เป็นคนรื้อแล้วก็โวยวายกับพ่อไปแล้วด้วย) ในใจคิดว่าพรุ่งนี้เช้าต่องมาม่า(ดราม่า)แน่นอน พอเช้าน้องมาเรียกไปคุยกับพ่อ อืม ๆ เป็นไงเป็นกัน

เรื่องที่เหมือนจะยากกลับง่าย(หรือเปล่าหว่า)

                พ่อเรียกไปคุย เสื้อผ้าพวกนั้นของใคร ก็ตอบไปว่า ของเราเอง ใช้เองทุกชิ้น พ่อก็เลยถามว่า เราเป็นอะไรกันแน่ เป็นกระเทยหรือเปล่าก็รับไปเลยว่าใช่ พ่อเค้าก็ว่าเสียใจนะ แต่ไม่เท่าที่แม่เสียใจหรอก พ่อจะว่าอะไรเราก็รับทุกอย่าง แล้วก็ออกมา วันนั้นไปทำงานก็ยังไม่มีอะไรมาก แต่เมื่อเช้านี้ (18 เม.ย.) สด ๆ ร้อน ๆ ครับ ไปเยี่ยมแม่ที่โรงพยายาลแม่ไปสแกนสมองเพราะว่ามือขวาชา กำไม่ได้ แต่ผลก็ออกมาว่าไม่เป็นอะไรวันนี้รอผลเลือด ก็เอาของที่แม่สั่งไปให้ แล้วแม่ก็ถามว่า “กลับบ้านเที่ยงคืน เที่ยงคืนกว่า หลังจากเลิกงานแล้วไปไหน”

 (เอาวะโอกาสมาแล้ว >,< ) “ไปคอนโดครับ”

“ คอนโดใคร”

“ ของเราเอง คอนโดเสร็จแล้วว่าจะบอกพ่ออยู่”

“ แล้วไปอยู่กับใคร”

“อยู่กับแฟนครับ”

“ผู้หญิงหรือผู้ชาย”

“ผู้ชายครับ” =_=”

“ดี จะได้เคลียด์ห้องไว้เก็บของ”

อ้าวงี้กลับมาก็ไม่มีห้องให้นอนอะดิ =*=

แล้วก็ลาแม่กลับ แม่ไม่รับไหว้ด้วย น้ำตาแทบไหล ตั้งใจไว้ว่าจะย้าย 27 พ.ค. สงสัยต้องย้ายเร็วกว่านั้นแล้วมั๊ง

คงต้องเริ่มขนอุปกรณ์คอมไปก่อนแล้วค่อยขนเสื้อผ้าตามแล้วหล่ะ แต่ยังไง ๆ ก็ยังรักพ่อกับแม่ที่สุดอยู่เหมือนเดิม แม้ว่าลูกชายคนนี้จะไปเป็นภรรยาให้ชายอื่นแล้ว

เต็มตัวแต่ไม่เต็มที่